Ostrów Tumski
Jest to najstarsza, zabytkowa część miasta położona na wyspach Odry nazywanych ostrowami. Gród powstał ok. X w. i był siedzibą pierwszych Piastów, w XIII stuleciu zbudowano mury obronne i tym samym gród stał się zamkiem, który jednak niedługo potem stracił znaczenie głównej, książęcej siedziby i został sprzedany wraz z całym Ostrowem Tumskim władzom kościelnym (1315 r.) i zburzony na przełomie XV i XVI w. Jedyną pozostałością po zamkowych budowlach jest niewielki, gotycki kościółek św. Marcina. Zniszczony prawie doszczętnie podczas II wojny odbudowany został w latach 1957 - 1960 z przywiązaniem wagi do piastowskiego charakteru i tradycji tej części miasta. Kolegiata św. Krzyża i św. Bartłomieja jest kolejnym gotyckim kościołem na wrocławskim Ostrowie Tumskim powstałym na przełomie XIII i XIV w. Jest to wysoka, dwukondygnacyjna budowla, posiadająca rzadko spotykane w polskiej architekturze gotyku elementy. W części dolnej mieści się kościół św. Bartłomieja, zaś w górnej, właściwej, kościół św. Krzyża. Nad Ostrowem Tumskim górują dwie wieże gotyckiego kościoła - Archikatedry św. Jana Chrzciciela, której początki sięgają X w., kiedy to w tym miejscu wybudowano pierwszy murowany kościół. Na przestrzeni wieków był niszczony pożarami i przebudowywany. Podczas oblężenia Wrocławia przez Armię Czerwoną w 1945 r. zniszczeniu uległo prawie 70% budowli. W 1991 roku zakończono odbudowę Katedry stawiając na wieżach, zwieńczające je dwa 37-metrowe hełmy. Ostrów Tumski łączy się Mostem Tumskim z Wyspą Piasek. Ten dwuprzęsłowy, stalowy most powstał w 1889 r. na miejsce mostu drewnianego, który oddzielał część miejską od kościelnej na Ostrowie Tumskim.