Historia Wrocławia
Według tradycji, gród został założony przez czeskiego księcia Wratysława (panował 915-921). Nazwa miasta jest skróconą formą imienia założyciela, patrz Wrocisław. Około roku 990 miasto wraz z resztą Śląska przeszło we władanie Piastów, Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Początkowo ośrodek osadniczy mieścił się na Ołbinie, piastowski gród książęcy powstał na Ostrowie Tumskim, który był wówczas wyspą. Z czasem ośrodek urbanistyczny przeniósł się na lewy brzeg Odry w miejsce dzisiejszego Starego Miasta. W 1000 roku na zjeździe gnieźnieńskim cesarz Otton III i Bolesław Chrobry ustanowili w mieście biskupstwo rzymskokatolickie. Krótko po tym powstała w obrębie grodu pierwsza katedra romańska. Budowa zamku książęcego na lewym brzegu Odry naprzeciw Ostrowa Tumskiego (rejon dzisiejszego Uniwersytetu Wrocławskiego) i powstające wokół niego podgrodzia zapoczątkowały przeniesienie centrum miasta w to miejsce. Choć miasto istniało już wcześniej - datę tę traktuje się oficjalnie jako początek jego istnienia - w 2000 roku uroczyście obchodzono tysiąclecie Wrocławia.